|
Wat doe ik mezelf toch aan? Angst, fobie, paniek, depressie, verdriet, woede
Ik heb dit boek op een blog geplaatst zodat het voor iedereen toegankelijk
zou zijn. Wil je het lezen, klik dan op deze link: Wat doe ik mezelf toch aan?
Bijna iedereen heeft vroeg of laat te kampen met enigerlei vorm
van angst, al dan niet in sterke mate. Er bestaan zoveel vormen van angst:
angst voor spinnen, muizen, honden, ed., faalangst, rijangst, vliegangst,
claustrofobie, hoogtevrees, agorafobie (pleinvrees), sociale angst (angst voor
blozen, zweten, kritiek, mensen, spreken, stotteren,..), angst voor geluiden,
ziekten (hypochondrie), smetvrees, enz… Om dan nog maar te zwijgen over
woedeaanvallen, wanhoop, depressie, verscheurend verdriet, zelfmoordneigingen,
enz…
Angst toont geen enkele fysieke tekortkoming. Men kan het dus
niet zien, behalve bij acute aanvallen, maar dan is dat voor de buitenwereld ook
maar een waanbeeld dat men met een druk op de juiste knop kan afzetten - er zal
wel een pilletje zijn dat de oplossing biedt.
Voor de buitenstaander zijn ze meestal totaal onverklaarbaar,
op niets steunend of gewoon zelfs absurd. Wie met angst zit kan er vaak zelf
geen verklaring voor geven. Het is gewoon zo. Hulp zoeken bij vrienden of
familie is een vaak moeilijk te overschrijden drempel en in therapie gaan?
Komaan, ik ben toch niet gek zeker. De stap naar psychotherapie is nog veel
groter. Bovendien is het niet eens zeker dat psychotherapie helpt.
Het ergste is dat diegenen die met angst zitten zich niet
begrepen voelen. Vaak zal hun omgeving hen onbewust nog meer angst bezorgen,
alleen al omdat die hen niet begrijpt. De anderen zijn “normaal” en ik ben dat
niet. De anderen kunnen alles en ik kan niets…
Zij die angst hebben, kunnen meestal zichzelf niet helpen omdat
ze er zo door opgeslorpt worden, erdoor in beslag genomen worden, dat zij niet
meer in staat zijn op een redelijke manier te denken. Paniek is
allesoverheersend, totaal verlammend. Wanneer ze niet angstig zijn willen ze er
niet aan denken. Ze willen het zo snel mogelijk vergeten. Uit zichzelf kunnen
zij dus de oplossing niet vinden.
Met dit boek wil ik hen hulp bieden, alsook hun omgeving
sensibiliseren voor de moeilijkheden waar deze mensen mee te kampen hebben zodat zij
kunnen trachten te begrijpen en alzo gemakkelijker of meer mededogen en hulp kunnen
opbrengen voor deze mensen. Het boek geeft niet alleen een beschrijving over allerlei
angsten, maar brengt veel informatie en tips over hoe met deze "negatieve gevoelens" om te
gaan.
Ik heb dit boek op een blog geplaatst zodat het voor iedereen toegankelijk
zou zijn. Wil je het lezen, klik dan op deze link: Wat doe ik mezelf toch aan?
Genis
|